آقای من!

مولای غریب و تنهای من!

پدر مهربان اهل عالم!

می خواهم غربتت را حکایت کنم؛

غربتی که دوازده قرن است ریشه دوانیده؛

غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته؛

غربتی که حتی برای برخی محبانت،

غریب و ناشناخته است؛

غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند.

من از تصویر این غربت و غم ناتوان ام........